Γιάννης Αντιόχου/ λήμμα στη Βικιπαίδεια


Το λήμμα Γιάννης Αντιόχουfalling_dead_by_jadaria1

Advertisements

Γιάννης Αντιόχου, Η Ιστοσελίδα του Ποιητή


imageedit_1_5786665823

Καταλήγει τελικά ενδιαφέρον να μπορείς να δημιουργείς μια μικρή βιογραφία, πρωτίστως βοηθητική για μένα τον ίδιο και δευτερευόντως επεξηγηματική σχετικά με όλα όσα έγιναν και όλα όσα θα ακολουθήσουν.

Πατήστε εδώ για τη νέα Ιστοσελίδα

Το νέο τεύχος της «Ποιητικής»


Kυκλοφόρησε το 6ο τεύχος του περιοδικού που διευθύνει ο Χάρης Βλαβιανός με κεντρικό αφιέρωμα στη γερμανική ρομαντική ποίηση, το οποίο περιλαμβάνει μεταφράσεις ποιημάτων κορυφαίων δημιουργών [Γκαίτε,  Σίλλερ,  Χάινε,  Χαίλντερλιν,  ΚέρνερΛούμπεκ κ.ά.], που επιμελήθηκε η Λένια Ζαφειροπούλου.

Την πλούσια ύλη συμπληρώνουν ποιήματα και συνθέσεις που υπογράφουν σημαντικοί Έλληνες και ξένοι ποιητές και δοκίμια που αφορούν σε καίρια ζητήματα ποιητικής και στοχασμού. Δεν λείπουν οι γνωστές στήλεςΚριτική και Et cetera, στις οποίες παρουσιάζονται βιβλία ποίησης και σχολιάζονται ζητήματα σχετικά με την ποιητική τέχνη.

Στο τεύχος αυτό, Έλληνες ποιητές (πρεσβύτεροι και νεώτεροι: Στρατής Πασχάλης, Αλέξανδρος Ίσαρης, Γιώργος Βέλτσος, Στέφανος Βασιλάκης, Δήμητρα Κωτούλα, Γιώργος Λαμπράκος, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Γιάννης Αντιόχου, Βασίλης Κάρδαρης, Βασίλης Ντόκος) καταθέτουν έργα που με την ευρεία γκάμα των μορφών και των θεμάτων τους αποδεικνύουν το σφρίγος και τη σημασία της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Η ξένη ποίηση εκπροσωπείται από μια ομάδα ιδιαίτερων και πολύ σημαντικών ποιητικών φωνών. Νεώτεροι και κλασικοί ποιητές μεταφράζονται και σχολιάζονται ενδελεχώς. Ανάμεσα στον Yves Bonnefoy, τον Gunter Dietz, τον [Καναδό] Christian Bok και την [Ιταλίδα]Antonella Anedda, ιδιαίτερη μνεία οφείλει να γίνει στη μεγάλη Ρωσίδα ποιήτρια Μαρίνα Τσβετάγεβα και στον πολυβραβευμένο Ιρλανδό ποιητή Theo Dorgan [και λάτρη της Ελλάδος — η τελευταία του συλλογή τιτλοφορείται «Greek»], ο οποίος μεταφράζεται για πρώτη φορά στη γλώσσα μας.

Στον χώρο του δοκιμίου, στον οποίο το περιοδικό δίνει ιδιαίτερο βάρος, παρουσιάζεται το εμβληματικό δοκίμιο του George Steiner για τον Μπέκετ [με τίτλο: «Της νύξης και της αναστολής»] καθώς κι ένα πρωτοποριακό κείμενο του Μπέκετ του ίδιου, με τίτλο «Ανάληψη». Επίσης, ένα δοκίμιο του  Αμερικανού ποιητή και κριτικού Jonathan Lethem, «Η έκταση της επιρροής: Μια λογοκλοπή», το οποίο αναλύει με τρόπο ανατρεπτικό το ζήτημα της οικειοποίησης στην τέχνη, καθώς και δύο μελέτες για τον Καβάφη: το πρώτο το υπογράφει οMartin McKinsey και το δεύτερο η Σοφία Ιακωβίδου. Το ελληνικό δοκίμιο τέλος εκπροσωπείται και από τον Δημήτρη Δημηρούλη, ο οποίος εξετάζει σε βάθος το εύρος της γραφής του Βιζυηνού.

Το τεύχος ολοκληρώνεται με κριτικά σημειώματα και σχόλια που υπογράφουν οι: Αλέξης Ζήρας, Evan Jones, Μαρία Τοπάλη, Χρήστος Χρυσόπουλος, Ευριπίδης Γαραντούδης, Κώστας Γεμενετζής, Βενετία Αποστολίδου, Άλκηστις Σουλογιάννη, Κώστας Ζωτόπουλος.

Προσωπικά προσυπογράφω τα «Ποιήματα για έναν δύσκολο έρωτα», τα οποία αγαπώ ιδιαίτερα και είναι η πρώτη μου σοβαρή απόπειρα να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο μετά τις «Εισπνοές» που εκδόθηκαν από τον Ίκαρο.

Αναδημοσιεύω το ποίημα » Ο Κακός Ο Λύκος»

 

Ο ΚΑΚΟΣ Ο ΛΥΚΟΣ

 

Σ’ αυτή την ψηλή κατοικία του κόσμου

Όπου ο δρόμος φαίνεται

Ως ο τέλειος στόχος για την ανθρώπινή μου ύπαρξη

Λειαίνει ο όλεθρος συναίσθημα και λογική

Έτσι που με πείσμα αγαπημένη μου

Να διαλέξω ευθύς το πότε ή το ποτέ

Και εκδικητικά να σου αποκαλύψω

Πως τέλος Αυγούστου

Θα πεθάνω ζωντανός

 

Μα από την Πέμπτη

Περίσσεψε η Κυριακή

Ξημέρωσε και η Δευτέρα

Οι στίχοι μου σάπισαν σε τέσσερις μέρες

Σκουλήκια ανεβοκατεβαίνουν

Σε τούτο που δεν είναι άλλο

Παρά ένα τρύπιο κι αδειανό κεφάλι

 

Μα όλα όσα έχω

Μια αγάπη κρυστάλλινη

Προσμένοντας μάταια το άμοιρο

Κάτω από τα θολά κίτρινα φώτα

Που διαθλούν το ανεπανόρθωτο μυστικό μου

 

Κι αφού κάπου εδώ εναπόκειται

Κυρίες και κύριοι

Το  θαύμα της ύπαρξής μου

Τώρα που δεν έχω τίποτα

Ακίνητος σ’ ένα δωμάτιο βιτρίνα

Έχοντας καταπιεί νωρίς το πρωί

Τις ναρκωτικές μου φιάλες

Σωπαίνω

Αφουγκραζόμενος τη νεαρή γυναίκα

Να κλαυθμυρίζει στο περίκλειστο σπίτι της

Έναν μονότονο λυγμό:

«Μ’ αγαπά; Δεν μ’ αγαπά;»

 

 

Ο ίδιος τρόπος που μαδάς μια μαργαρίτα

Συνέχισε

Καλά τα πας

«Μ’ αγαπάς; Δεν μ’ αγαπάς;»

 

Να μοιάζει όλο αυτό με παιδικό παιχνίδι

Ένα μακρινό παιδικό όνειρο

Μια ανάμνηση από το κοριτσάκι που ήσουν

 

Θαρρώ πως τούτο ζήτησες στο λύκο τον κακό;

Ε! να λοιπόν

Που ο λύκος σού προσφέρει τον εφιάλτη ετούτον εδώ:

«Μ’ αγαπά; Δεν μ’ αγαπά;»

 

Γιάννης Αντιόχου

 

Ψηφιακές «Εισπνοές»


Στον κόσμο που ζούμε, να τολμά ένας από τους πλέον «παραδοσιακούς» εκδότες και μάλιστα εκδότης της ποίησης την μετατροπή τίτλων από τα βιβλία του σε ψηφιακή μορφή για ipad, iphones και λοιπούς αναγνώστες είναι πράγματι δώρο.

Οι εισπνοές έγιναν λοιπόν ψηφιακές: http://www.ikarosbooks.gr/publication-details.asp?book=458&filter=digital

ΕΙΣΠΝΟΕΣ
ΠΟΙΗΣΗ, 56 σελίδες
ISBN 978-960-8399-97-6
Α’ Έκδοση: 2009
Τιμή καταλόγου: 5,99 ευρώ
Σημείωση: EPUB
Ψηφιακή έκδοση

 

Ο Γιάννης Αντιόχου είναι ποιητής, μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Μεγάλωσε και ζει στον Πειραιά. Είναι κάτοχος MBA και ΜSc της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.
Έχει εκδώσει τρία βιβλία ποίησης και έχει μεταφράσει έργα των Τεντ Χιουζ, Σύλβια Πλαθ, Ανν Σέξτον, Άννα Αχμάτοβα.
Έχει συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, δημοσιεύοντας, ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις (ΑΝΤΙ, Index, Ποίηση, Δέκατα, Δέλεαρ, Μανδραγόρας, Poetix)
Συμπεριλήφθη στην ανθολογία Karaoke Poetry Bar με ελληνικά και μεταφρασμένα στα αγγλικά ποιήματα του και στην ανθολογία που εξέδωσε ο οργανισμός HELLENICA σε δύο γλώσσες με αγγλικές μεταφράσεις του κ. Γκούμα. Σύντομα θα εκδοθεί στις ΗΠΑ ανθολογία που θα περιέχει τρία ποιήματα του στη σειρά “A generation defying itself”, καθώς και περιέχοντας ως πρόταση το ηλεκτρονικό περιοδικό του ΕΚΕΒΙ για το βιβλίο «ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ».

 

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ


Τελικά δεν μπορούν να καταφέρουν να σταματήσουν τη διακίνηση της ελευθερίας της σκέψης μέσω του διαδικτύου. Αυτό είναι ένα ακόμα email που διακινείται ελεύθερα και τι περιλαμβάνει; Μα φυσικά το μνημόνιο. Για διαβάστε το και κατεβάστε το από την διεύθυνση.

Ανεβασα τη Συμβαση που υπεγραψε η Κυβερνηση με τους Δανειστες εναντι 80 Δισεκατομμυριων Ευρω! Ειναι η Διαθηκη της Ελλαδας που υπεγραψαν και που ποτε δεν προκειται να την ακουσετε απο τα μεγαλα καναλια.

Εαν προβληθει το σιγουρο ειναι οτι θα προβληθει παραφρασμενη για οφελος των προδοτων που ψηφισαμε.
Γι αυτο φροντισαμε να αποσταλει ολοκληρωμενη απο…
Ελληνες πολιτες στους Ελληνες πολιτες…
Διοτι και Νου εχουμε, και κριση. Αυτην την στιγμη φευγουν απο διαφορα σημεια του πλανητη email μεσω facebook αλλα και απλων λογαριασμων (hotmail, googlemail) με την προδοτικη συμφωνια που υπεγραψαν κατω απο το τραπεζι και χωρις να ρωτησουν κανεναν οι κυβερνωντες.
Οσο περιληπτικα μπορω, θα βοηθησω να αναγνωσετε μερικα απο τα αισχη που υπεγραψαν ωστε να μας πουλησουν στις πολυεθνικες εταιριες στον βωμο του ‘ δημοσιου χρεους’ και της ‘πτωχευσης’. Εμεις ‘ οι ανθρωποι του μοχθου ‘ οπως μας χαρακτηριζει ο κ. Παπανδρεου πλεον εχουμε στα χερια μας το χαρτι της προδοσιας και με οδηγο τον Ελληνισμο θα πραξουμε το σωστο.

Εχουμε και λεμε λοιπον…

—σελ.119-ΔΕΝ μπορεί η Ελλάδα να πάρει δάνειο από άλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης δεν μπορεί να υποθηκεύεσαι ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το… χρέος της…
(Γι’ αυτό όταν είπε η Ρωσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!!)
—σελ 129.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.
Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα κ τις υποχρεώσεις του.
Δηλ. μπορεί να δανειστήκαμε από τη Γερμανία άλλα να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!! Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος
—Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1
Η σύμβαση διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο
—σελ΄121.παραγρ.5
Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.6,2 για τα επόμενα χρόνια κ +2% τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο, επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!
—Σελ 123
Η Ελλάδα εάν δεν πληρώσει κάποιο από τα παλαιότερα δάνεια κ όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα, που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα από το μηχανισμό κ υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις.
—Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5…
Για να είναι νόμιμη, για να ενεργοποιηθεί και να ισχύει η σύμβαση, δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη παρά μόνον την υπογραφή του Παπακωνσταντίνου κ τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους του υπουργείου οικονομικών κ του υπουργείου δικαιοσύνης(χούντα έχουμε κ θα υπογράφει ο υπουργός εν αγνοία της κυβέρνησης? ο υπουργός θα υπογράφει, ούτε καν ο πρωθυπουργός για να εκταμιεύεται το δάνειο? ούτε ψήφιση στή βουλή ούτε καν υπογραφή από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, ούτε καν γνωμοδότηση!!!!)
—σελ 123,παράγραφος 5…
Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαϊκής ένωσης κ τα συνταγματικά δικαστήρια των δανειστών μπορούν να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαϊκό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανειστή αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τη σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα δικαστήριο να εκδικάσει τέτοια προσφυγή! Αφήστε που δεν έχουμε κ συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας, αλλά από κει κ πέρα υπάρχει το διεθνές αλλά μας δένει τα χέρια πρέπει να απευθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της Γερμανίας, για τους Άγγλους στης Αγγλίας!!!
—–Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα κ άνευ όρων, παραιτείται από κάθε ασυλία την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία απο νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση. Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή κ όσον αφορά την εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος. Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία !!!
Με λιγα λογια θα μας παρουν και τα σ….. Θα τους αφησουμε ???

http://rapidshare.com/files/404987182/Greece-IMF.pdf

Φιλικη συμβουλη, την ωρα της αναγνωσης να τρωτε καποιο γλυκο για να κατεβαινει η πικρα..
Φιλικη παρακληση, στειλτε το αρχειο μεσω email σε ολους τους γνωστους, φιλους και συγγενεις σας.
Δειξτε το στην οικογενεια σας, τυπωστε το αν θελετε. Το ΑΠΟΡΡΗΤΟ αυτο μνημονιο δεν πρεπει να χαθει καπου στο δρομο, οπως γινεται συνηθως.

Η ιστορία της οικονομικής απάτης στην Ελλάδα


Κείμενο το οποίο διακινείται μέσω email στο διαδίκτυο. Αν και δεν υπάρχει υπογραφή συντάκτη, υπάρχουν πηγές για το άρθρο και είναι στην προσωπική σας κρίση να το θεωρήσετε ως αξιόπιστο ή μη. Εγώ απλά σκέφτηκα να το αναρτήσω στο blog μου.

Η Ιστορία της οικονομικής απάτης στην Ελλάδα

Ο Παρακάτω πίνακας είναι το γράφημα του οικονομικού χρέους της Ελλάδας.-Η Χούντα το 74 παραδίδει στον «Εθνάρχη» υγιές χρέος 330 εκατ. (υγιές διότι λόγω μεγάλης βιομηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο).

-Ο «Εθνάρχης» μετατρέπει το χρέος μετά από 7 χρόνια σε 8ΔΙΣ (σημειώστε πετρελαϊκή κρίση του 1977).

-Ο Ανδρέας κλείνει με δυο τρόπους (υπερ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια νύχτα & των απεργιών) όλες τις τεράστιες βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κτλ κτλ κτλ), και εφαρμόζει το οικονομικό τερτίπι που λέγεται «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους, δηλαδή παίρνει δάνεια (από τις Εβραϊκές Τράπεζες του Ροκφέλερ που πρωτύτερα είχαν σχεδιάσει οργανώσει και χρηματοδοτήσει την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα στους πολίτες, δηλαδή γεμίζει την αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους).

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά η Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει, βυθίζοντας την πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM.

Σκοπός του «Τσοβόλα δώστα όλα» δεν είναι η φιλανθρωπία όπως πιστεύει ο πολύ μαλάκας λαός, αλλά στο ότι:

1ον πρέπει να αρχίσει ο λαός τα μεγάλα έξοδα και να συνηθίσει στα μεγάλα έξοδα

2ον πρέπει να «δέσει» την Ελλάδα με τα δάνεια στις ομόφυλες του Εβραϊκές Τράπεζες

3ον και όλα αυτά γιατί; για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και αργότερα σε επίπεδο Κράτους.

– Ο Μητσοτάκης βασιζόμενος στην κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέας θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις «χαρίσει» σε ιδιώτες με το αζημίωτο φυσικά.

– ο Σημίτης (Ααρόν Αβουρί) φέρνει την ομόφυλη του Εβραική Goldman Sachs για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά και να μπούμε στο Ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πήρε πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ από την Ελλάδα.

Ο Σημίτης λοιπόν κάνει την συμφωνία με την Goldman Sachs μέσω του Πέτρου Χριστοδούλου. (Ο Πέτρος Χριστοδούλου εκτός από την Goldman Sachs ήταν σύμβουλος και στην JP Morgan, γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.)

Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης διότι η Goldman Sachs γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας.

Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο κάνανε τα στραβά μάτια;

Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος, κάνανε τα στραβά μάτια διότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική χώρα άρα δεν είναι ανταγωνιστής της Γερμανίας ή της Γαλλίας, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ είναι μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, διότι θα μας δανείζανε με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουνε εδώ θα τα ξαναπαίρνανε πίσω λόγω VW, BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Siemens, Miele, AEG, Lidl, Renault, Peugeot, Citroen, Carrefur, αγορά οπλικών συστημάτων κτλ κτλ κλτ…

Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους είχε φτάσει στο ζενιθ ( Η Ελλάς χρωστάει πάρα πάρα πολλά στις Εβραϊκές Τράπεζες) έπρεπε να εφευρεθεί ένας τρόπος να πάψει πια το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους εφόσον πια τα πράγματα όδευαν καλά «δεμένα» και να περάσουμε στο άλλο επίπεδο δηλαδή το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων.

Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο το οποίο δεν ήταν άλλο από την μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου που όλοι ήδη έχουμε ξεχάσει.

Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να κάνουν ακόμα και τους βοσκούς επάνω στα ψηλότερα βουνά να κατεβαίνουν στην τηλεόραση του καφενείου για να δουν τις μετοχές τους…

Όταν το 99% του Ελληνικού προβατικού λαού είχε παίξει στο χρηματιστήριο και ή όλη κατάσταση είχε φτάσει στο ζενιθ, ήρθε η ώρα του Σόρρος. Σκάει μύτη ο Σόρρος και ξεκινάει το κατρακύλισμα. Με αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα λεφτά του προβατικού λαού που νωρίτερα τους τα είχαν δώσει με «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους μέσω του Ανδρέα. Ο σκοπός όμως δεν είχε ολοκληρωθεί, ίσα ίσα μόλις ξεκινούσε.

Ανακεφαλαίωση: Ο Ανδρέας Μινέικο Παπανδρέου είχε ενεργοποιήσει το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους (δηλαδή έπαιρνε δάνεια και τα μοίραζε στην αγορά (με το αζημίωτο βέβαια) καταχρεώνοντας-δεσμεύοντας το Ελληνικό κράτος στις Εβραϊκές Τράπεζες).

Το 2000, Σημίτης και Σόρρος, τραβάνε όλο το χρήμα που είχε διοχετεύσει ο Παπανδρέας μέσω του χρηματιστηρίου, με αποτέλεσμα να μένει η Ελλάδα-αγορά χωρίς ρευστό αλλά με τεράστιους τόκους δάνειων του Ανδρέα να μας βαραίνουν.

Ήταν καιρός για το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Δεδομένου λοιπόν ότι ρευστό στην αγορά από τα κρατικά δάνεια πια δεν υπάρχει, (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας βέβαια τα χρέη από τους τόκους) οι ανάγκες των μιικρομάγαζων για ρευστό και των ανθρώπων να αγοράσουν μια κατοικία ήταν πάντα δεδομένη, εμφανίζονται ως απομηχανής θεός (Ιεχωβας) οι Τράπεζες, οι οποίες ανοίγουν τις κάνουλες ενεργοποιώντας έτσι το «EASY MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων.

Δηλαδή οι Τράπεζες αρχίζουν και ρίχνουν ρευστό στην αγορά, αυτήν την φορά μέσω των φυσικών προσώπων.

Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσουμε; φυσικά και όχι.

Σκοπός ήταν να φτάσει η κατάσταση σε κάποιο σημείο, να κλείσει ένας Χ χρονικός κύκλος για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο το οποίο λέγεται «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο φυσικών προσώπων

Έχουμε 3 δεδομένα:

1. μας βαραίνουν κρατικά χρέη από τα δάνεια του Ανδρέα, ΑΡΑ μπαίνουν τρελοί φόροι σε όλες τις συναλλαγές, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αυτό σημαίνει ακρίβεια

2. υγιές ρευστό στην αγορά δεν υπάρχει παρά μόνο τα χρήματα των Τραπεζών τα οποία είναι με τοκογλυφικούς όρους, στην ήδη κατεστραμμένη αγορά

3. οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας και μόνο, οπότε τα βάρη στους πολίτες-πρόβατα αβάσταχτα.

ήταν καιρός για το τελικό «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους

πρώτο βήμα: Πριν ένα χρόνο 2009, οι τράπεζες ξαφνικά κλείσανε τις κάνουλες των δανείων… ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ:

Ο Καραμανλής το μόνο σωστό πράγμα που έκανε στην ζωή του ήταν να κλείσει την συμφωνία με την Ρωσία για τον Αγωγό Μπουργκας – Αλεξανδρούπολης. Αυτό στους Εβραίους της Αμερικής έκανε ασύλληπτο κακό (άρα καλό για εμάς) διότι:

1. θα κερδίζαμε χρήματα υγιή ξανά, μετά από 30 χρόνια.

2. Ποιος θα τολμούσε να πειράξει τα συμφέροντα του Πούτιν;

3. αν το παραμύθι «μπαμπούλας Τουρκία» κατέρρεε, τα κέρδη και η επιρροή των Εβραίων εξ Αμερικής θα εξανεμιζόταν, διότι αφενός δεν θα μας δάνειζαν πλέον αυτοί, θα σταματούσαμε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα από αυτούς ( στην Ε.Ε. αγοράζουμε οπλικά συστήματα από Αμερική τόσα όσα οι υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. μαζί), και ότι σε καιρό πολέμου οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να μας επηρεάσουν εφόσον τα οπλικά συστήματα δεν ήταν δικά τους.

Αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο αποτυχημένος Καραμανλής, και στην θέση του να έρθει ο Εβραίος Τζέφρυ Γεώργιος Μινέικο Τζαντ Παπανδρέας.

Στον προεκλογικό αγώνα ο Καραμανλής ουσιαστικά με τις δηλώσεις του δείχνει στον λαό να ψηφίσει Τζέφρυ, ο Τζέφρυ υπόσχεται χρήμα στον λαό (Τσοβόλα ξαναδώστα όλα) και ο λαός παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασοκ στα εθνικά θέματα (πράγμα που φανερώνει τα πάντα) γιατί το σκατένιο του μυαλό μένει στις απατηλές υποσχέσεις για χρήματα.

Ο λαός ψηφίζει Τζέφρυ και εκεί ξεκινάει το μεγάλο πανηγύρι……………………

Και ενώ προεκλογικά υπόσχεται χρήματα στον λαό με το που βγαίνει λέει το αντίθετο ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά τον διαψεύδουν άμεσα πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει προεκλογικά όπως ο Προβόπουλος και ο Αιβαλιώτης. Δεν νομίζεται ότι θα έπρεπε να τα γνώριζε, για πρωθυπουργός πάει όχι για περιπτεράς. Στην καλύτερη είναι ανόητος και ανεύθυνος στην χειρότερη ήξερε καλά τι έκανε με δόλο.

Ο Τζέφρυ, 30 ημέρες πριν τις εκλογές, και ενώ είμαστε στην προεκλογική περίοδο, πηγαίνει στην Αμερική, στον Κλίντον. Κανένα μέσο των media δεν το αναφέρει (!) τι πήγε να κάνει στην Αμερική; τι είπε με τον Κλίντον; με ποιους συναντήθηκε και τι σχεδίασε; διότι για καφέ στην Αμερική σε καιρό προεκλογικής εκστρατείας δεν νομίζω να πήγε…

Κατ αρχήν προσλαμβάνει την ίδια Εβραϊκή Εταιρεία που ανέλαβε την καμπάνια του Ομπάμια για να κάνει την καμπάνια του Πασόκ .

Με το που γίνεται πρωθυπουργός ΞΑΦΝΙΚΑ ξεχνάει το «λεφτά υπάρχουν», ΞΑΦΝΙΚΑ θυμάται ότι «λεφτά δεν υπάρχουν», ΞΑΦΝΙΚΑ όλοι θυμούνται ότι η Ελλάδα δεν τα πάει καλά με τα δημοσιονομικά, ΞΑΦΝΙΚΑ οι τράπεζες και τα markets θυμούνται ότι δεν τα πάμε καλα

Όπως μας ενημερώνει ο οικονομικός δημοσιογράφος των Financial times του Λονδίνου, Μάρτιν Σαντμπου, ότι στο τέλος του 2009 το Ντουμπάι ανακοίνωσε μια αναδιάρθρωση της οικονομίας του που τρόμαξε τους επενδυτές και δημιούργησε πολλές αμφιβολίες όλων των κρατικών τίτλων, και την ίδια στιγμή η Ελληνική Κυβέρνηση ομολόγησε από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα της Ελλάδας είχαν παραποιηθεί, που ήταν η αιτία να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.

Παράλληλα Το περιοδικό FOCUS βγάζει εξώφυλλο την Αφροδίτη να κάνει την χειρονομία λέγοντας λίγο πολύ ότι δουλεύουν οι Γερμανοί για να ταΐζουν τους τεμπέληδες Έλληνες. Την ίδια στιγμή ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί από την Ε.Ε. υποστήριξη στην Ελλάδα γιατί έχουμε φάει πολλά (εν μέρη έχει δίκιο, τα πολλά όμως τα έχουν φάει οι ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΙΤΕΣ και κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες και όχι ο λαός).

Ας δούμε το παρασκήνιο όμως, ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOCUS, Hubert Burda ιδιοκτήτης του Hubert Burda media με 250 περιοδικά, τηλεόραση κτλ, είναι μεταξύ πολλών άλλων, μέλος οικονομικών funds. Μέσω των ΜΜΕ και της παραπληροφόρησης πιέζει να ΜΗΝ πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε. ότι δηλαδή κάνει και ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ.

Αυτό που ξεχάσαν να μας πουν οι δυο κύριοι, είναι ότι διατελούν σύμβουλοι της Goldman Sachss, της JP Morgan και της Deutsche Bank.

Αν καταφέρνανε να πείσουνε οι δυο κύριοι αυτοί, να μην πάρουμε χαμηλότοκα δάνεια από την Ε.Ε. αναγκαστικά θα έπρεπε να πάρουμε δάνεια με μεγαλύτερο τόκο από τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutsche Bank με τον τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω.

Εδώ ξανασυναντάμε την Goldman Sachs που είχε φέρει ο Σημίτης για εκείνο το SWAP που προείπαμε. Οι κύριοι (Burda & Issing) ουσιαστικά μας στέλνουν στα δόντια τους, είναι αυτοί όμως οι κύριοι υπαίτιοι ή απλά παίζουν ως κομπάρσοι στο ίδιο θέατρο;

ΟΜΠΑΜΙΑΣ και Δολάριο

Ο Ομπάμα τύπωσε στα δυο περίπου χρόνια που είναι στην εξουσία δολάρια όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική από τον Β΄ Παγκόσμιο μέχρι την ημέρα που εξελέγη. Αυτό το πληθωριστικό δολάριο δεν έχει αξία και πρέπει να αποκτήσει. Ο μόνος τρόπος να αποκτήσει είναι να κλέψει αξία από κάποιο άλλο νόμισμα το οποίο έχει αξία, ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό;;;; φυσικά το Ευρώ.

Ο Παπανδρέας ένα μήνα μετά την εκλογή του, έχει γεύμα στο ξενοδοχείο «Πεντελικόν» στην Κηφισιά με τον Εβραίο πρόεδρο της Goldman Sachs Γκαρυ Κοεν, τον επικεφαλή των οικονομικών ερευνών της εταιρείας, τον εν Ελλάδι αντιπρόσωπο τους, την Κατσέλη, τον Δρούτσα (εκ των μαγείρων του σχεδίου Αναν) και τον Παπακωνσταντίνου. Ένας πρωθυπουργός δέχεται στο μέγαρο Μαξίμου, τι δουλειά έχει στο Πεντελικόν; μα διότι εκεί μπορούν να μην δώσουν αναφορά σε κανέναν το τι είπαν και συμφώνησαν, διότι δεν επιβάλλεται να καταγραφεί πουθενά επίσημα το γεγονός αυτό, σε αντίθεση με το αν η συνάντηση γινόταν στο Μαξίμου.

http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:——goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51

Η Γαλλική εφημερίδα LE MONDE σε άρθρο της λέει: ¨Στην Ευρώπη η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα για να εγκαθιδρύσει την δική της ισχύ» και μέσα στο άρθρο λέει ότι «τοποθετήσανε» τον Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί για να φέρουν εις πέρας τα σχέδια τους.

http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394

μετά την συνάντηση λοιπόν ο γνωστός από τα παλιά Πέτρος Χριστοδούλου που αναφέραμε στην αρχή, διορίστηκε ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΟΔΔΗΧ), δηλαδή ο Παπανδρέας μετά το γεύμα στο Πεντελικόν με την Goldman Sachs διόρισε το στέλεχος της (τον Χριστοδούλου) να διαχειριστεί τα χρέη μας…

Νωρίτερα από όλα αυτά η Goldman Sachs η JP Morgan και η Deutsche Bank έβγαλαν στην αγορά ένα «προϊόν» ζητώντας επενδυτές ζητώντας τους να τζογάρουν στην κατάρρευση και χρεωκοπία της Ελλάδας.

Μετά η Deutsche Bank έβγαλε μια έκθεση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Την ίδια στιγμή κινητοποιείται το τμήμα των CDS (Credit Default Swaps- ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) της ίδιας τράπεζας και ζητάει μεγαλύτερα ασφάλιστρα από την Ελλάδα. Ξεκινάνε τα ΜΜΕ να παίζουν τον ρόλο «παπαγαλάκια» και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Έτσι τα CDS μεγαλώνουν και οι έξυπνοι με έναν ταχυδακτυλουργικό τρόπο κερδοσκοπούν με τον εξής απλό τρόπο: δανείζονται (το έκανε η Μέρκελ, ναι είναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς…)με 3% και αυτά τα χρήματα τα δανείζουν σε εμάς με 7% η διαφορά αυτή (4%) είναι τα SPREADS.

(σημείωση: Goldman Sachs, JP Morgan και η Deutsche Bank ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως)

Περιέργως τα funds του Σόρρος «προέβλεψαν» ότι το δολάριο θα έρθει 1/1 με το ευρώ… (εμ από προφήτες ξέρουν οι Εβραίοι)

ΔΝΤ

Το υποτιθέμενο κρατικό χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ (χώρια αυτά που χρωστάνε οι Έλληνες ως φυσικά πρόσωπα στις τράπεζες μέσω καταναλωτικών,στεγαστικών, επιχειρηματικών και πιστωτικών κάρτών- που είναι 280 ΔΙΣ)

από αυτά τα 320 ΔΙΣ το 60% είναι σε κρατικά ομόλογα. Κρατικά ομόλογα σημαίνει ότι το κράτος βγάζει ομόλογα, και μέσω κάποιας τράπεζας ο επενδυτής τα αγοράζει με σκοπό κάποιο κέρδος, ΑΡΑ ενώ φαίνεται ως χρέος ΔΕΝ είναι χρέος αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει την τράπεζα γι αυτά.

Αυτό σημαίνει ότι εφόσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να μας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα.

Με τις υπογραφές στο ΔΝΤ όμως, ο Γεώργιος Τζέφρυ Τσαντ Μινέικο Παπανδρέου με δεκανίκι τον Καρατζαφέρη ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους- ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά, και εφόσον τώρα είναι υπαρκτά ζητάνε αξιώσεις αυτοί στους οποίους χρωστάμε…

Πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Παπανδρέας το πρώτο πράγμα που έκανε ως πρωθυπουργός ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει την κρατική περιουσία που ω, τι ειρωνεία ήταν όσο και το έλλειμμα μας;;;;;;;

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ;;;;;;; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ όπως μας ενημερώνει ο Δελαστίκ στην Ε.Ε. είμαστε οι 7 σε χρέος, στην Ευρώπη πάρα πολύ πίσω, και δεν χρωστάμε περισσότερα από τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία.

ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ιταλία χρωστάει 1,4 ΤΡΙΣ, η Ισπανία 1,1 ΤΡΙΣ η Ιρλανδία 870 ΔΙΣ κτλ κτλ… Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που ήρθαν εδώ για επίβλεψη, οι χώρες τους χρωστάνε περισσότερο από ότι εμείς…

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891

ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Κάπου ανέφερα ότι ο Παπανδρέου προεκλογικά είχε πει τις προθέσεις του στα εθνικά θέματα, είπε ψέμματα μόνον όσον αφορά τα οικονομικά, ο λαός δεν έδωσε καμία σημασία στα εθνικά και περίμενε να τους δώσει χρήματα που φυσικά δεν έδωσε.

Το ένα θέμα με το άλλο (εθνικά θέματα και οικονομικά) έχει άμεση σχέση και ας μην το αντιλαμβάνεται το σκατένιο μυαλό του ψεύτη κλέφτη απατεώνα νεοΈλληνα Ρωμιου.

Ο Στόχος είναι να έρθουν στην Ελλάδα αλλοδαποί τους οποίους τους στέλνουν οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις, ιθαγένεια, γεννάνε, υπογεννητικότητα εμείς σε 2 γενεές εξαφανιζόμαστε σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία, θα ψηφίζουν και ενώ θα είναι πλειοψηφία θα βγάζουν τους δικούς τους δημάρχους νομάρχες εμείς θα εξαφανιζόμαστε. Σκεφτείτε λοιπόν Σκοπιανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στην Φλώρινα, τους Αλβανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στα Ιωάννινα, στην Θράκη θα γίνει σε απόλυτους αριθμούς τι έχει αν γίνει.

Μέχρι τότε θα παίξει «συνεκμετάλλευση» στο Αιγαίο, δηλαδή παραδίνουμε το Αιγαίο στους Τούρκους, ήδη η Θράκη είναι στα χέρια τους (έχουν βγάλει και σημαία) και απλά περιμένουν να κυλήσει ο χρόνος για να σβήσουμε.

Το τελικό «TIGHT MONEY SYSTEM» σε επίπεδο κράτους και φυσικών προσώπων έχει σαν αποτέλεσμα να μας πάρουν τον τεράστιο ορυκτό πλούτο (http://www.youtube.com/watch?v=1rKoxplF3jk και http://www.youtube.com/watch?v=ZliJC8wmrYI και να τους χρωστάμε και από πάνω και όλα αυτά για να μην βγάλουμε άχνα. Φοβούνται την άχνα…!!!!!!!!!!!

πηγές:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_03/03/2010_392630

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=32&artId=293087&dt=03/03/2010

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=317999&dt=03/03/2010

http://e-dromos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=88:——goldman-sachs-&catid=22:2010-02-11-18-17-32&Itemid=51

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10276863

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12337&subid=2&pubid=25925173

http://www.lemonde.fr/cgi-bin/ACHATS/acheter.cgi?offre=ARCHIVES&type_item=ART_ARCH_30J&objet_id=1116394

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891

από τα ντοκυμαντερ Money as debt, zeitgeist I & II, Money Masters, Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου,

 

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ. Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΣ.

ΑΧ! ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ…

Ευτυχώς που υπάρχουν και άνθρωποι που σκέφτονται!!!


Μιλάω βέβαια για τον κ. Ξυδάκη και το εξαιρετικό blog που διατηρεί και παρακολουθώ τα τελευταία δύο χρόνια, το blog «βλέμμα» στην http://vlemma.wordpress.com.

Το βλέμμα λοιπόν του κ. Ξυδάκη είδε το κιτς της εμφάνισης ενός ανθρώπου με κολάν και μαύρα γυαλιά που περιέγραφαν σαφώς τη φιγούρα του νυν πρωθυπουργού μας. Δεν του έχω ζητήσει την άδεια για αναδημοσίευση αλλά πιστεύω πως αφού αναφέρω την πηγή και την διεύθυνση ανάρτησης του άρθρου θα μου συγχωρέσει το copy and paste που έχει κατακλύσει την ελληνική μπλογκόσφαιρα. Αλλά αυτά τα σχολιαάζουμε σε κάποια άλλη ανάρτηση διαβάστε τώρα το άρθρο:

Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ

(πηγή: vlemma.wordpress.com)

O προχθεσινός Μαραθώνιος ήταν γιορτή για την Αθήνα, ήταν μια νότα αισιοδοξίας για τη χειμαζόμενη Ελλάδα. Ακόμη και ο καιρός συμμάχησε και η λιακάδα μαλάκωσε το πρώιμο ψύχος.

Ωστόσο τα συμβολικά φορτία που απετέθησαν στα μήντια, έντυπα και ηλεκτρονικά, αφορούσαν ελάχιστα το αμιγώς αθλητικό μέρος , και πολύ περισσότερο τη συμμετοχή του πρωθυπουργού στον δρόμο 10 χιλιομέτρων. Στις ειδήσεις και τις αναλύσεις πρωταγωνιστής δεν ήταν ο νικητής Ρέιμοντ Μπετ του 2:12’:38”, αλλά ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με μαύρο κολάν να μιλάει για τον νέο Μαραθώνα, τη σύγκρουση Ανατολής-Δύσης και το μήνυμα αγάπης, σύμφυρμα “300” του Φρανκ Μίλερ, Χάντιγκτον και Γούντστοκ. Αλλοι πρωταγωνιστές, ο υπουργός Εξωτερικών, δρομέας στα 10 χλμ., και ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, με κοστούμι, που ανήγγειλε πασιχαρής το δικό του “Νενικήκαμεν”: τα ξενοδοχεία της Αθήνας χτύπησαν πληρότητα 90%.

Ολοι οι Ελληνες χαίρονται ασφαλώς που ο πρωθυπουργός τους είναι ακμαίος και γυμνασμένος, όλοι έχουν ανάγκη μια στιγμή γιορτής και αισιοδοξίας εν μέσω ζόφου και αβεβαιότητος, αλλά αυτή η υπερβολική πολιτική χρήση του επετειακού Μαραθώνιου, στα όρια της προπαγάνδας, ενοχλεί. Ο τέτοιος επικοινωνιασμός έρχεται μάλιστα ελάχιστες ημέρες μετά τη δίωρη διακαναλική συνέντευξη σοβιετικού στυλ και την απειλή εθνικών εκλογών, ελάχιστα εικοσιτετράωρα πριν από τις κρίσιμες αυτοδιοικητικές εκλογές, την ώρα που κορυφαίοι κυβερνητικοί μιλούν ανοιχτά πια για αναδιάρθρωση του χρέους, και κατ΄ ιδίαν μιλούν για νέα μέτρα λιτότητας.

Οι συμβολισμοί είναι χρήσιμοι στον δημόσιο βίο· εμπνέουν και συνεγείρουν τον λαό, εφόσον χρησιμοποιούνται με μέτρο. Δυστυχώς, το όριο ανάμεσα στη λειτουργική χρήση των συμβολισμών και στο πολιτικό kitsch είναι δυσδιάκριτο. Αυτό το όριο όλο και συχνότερα το παραβιάζει η παρούσα κυβέρνηση, επιδεικνύοντας ιδιότυπη εμμονή, πείσμα, ενίοτε ξεροκεφαλιά, στη χρήση αδρά οπτικοποιημένων συμβολισμών και περφόρμανς, για να προπαγανδίσει εξαιρετικά κρίσιμες επιλογές της σε ιστορικές στιγμές. Η αποδοχή του Μνημονίου, λ.χ., αναγγέλθηκε σκηνοθετημένα από τις εσχατιές του Καστελόριζου, με τηλεοπτική αισθητική ΕΟΤ δεκαετίας ’70, εκπέμποντας εντέλει ό,τι ήθελε να αποφύγει: μιζέρια και φόβο.

Η προχθεσινή γιορτή, επέτειος μιας περίφημης νίκης της αθηναϊκής δημοκρατίας, δεν χρειαζόταν ούτε την ολοκληρωτική αισθητική της Λένι Ρίφενσταλ ούτε την αφόρητα επιφανειακή ποπ του Τζεφ Κουνς, για να αναδείξει το δικό της πολύσημο νόημα. Κι όμως αυτό έγινε εν πολλοίς: η γιορτή του δήμου, των πολλών, η γιορτή των πολλών και πολυδύναμων σημαινομένων, έγινε αφορμή για προβολή του ενός ― ένα πρόσωπο, ένα μήνυμα, ένα σήμα. Η εικόνα του χάι-τεκ πρωθυπουργού, με το μαύρο κολάν, εικόνα πεσσεύοντος ηγεμόνος, εικόνα πείσμονος πρίγκηπος, στέλνει αντινομικά μηνύματα: κουράγιο και μαχητικότητα, αλλά και ελαφρότητα και επιπολαιότητα και μια ορισμένη απόσταση από τη δυσάρεστη πραγματικότητα.

Ναι, τη γιορτή του Μαραθώνιου την είχαμε ανάγκη. Η πραγματικότητα όμως παραμένει στενόχωρη, και οι αδροί συμβολισμοί εκτός από φαιδρότητα μπορεί να φέρουν και μελαγχολία.

«…για μια μαζική σιωπή μιλώ, που δυστυχώς βομβίζει τόσο πολύ… όσο ένα οδυνηρό αντηχείο…»


«…για μια μαζική σιωπή μιλώ, που δυστυχώς βομβίζει τόσο πολύ… όσο ένα οδυνηρό αντηχείο…»

Δεν είμαι σε θέση να καταλάβω τι τελικά μας έχει συμβεί, ως άτομα ή ως λαός, είτε δηλαδή σε ατομικό, είτε σε εθνικό επίπεδο και κοιμόμαστε έναν ύπνο βαθύ και μακάριο. Καμιά φορά σηκώνω το βλέμμα μου και κοιτάζω μέχρι εκεί που απλώνεται ο ανοιχτός ορίζοντας. Αυτό δεν συμβαίνει τώρα. Πάντα συνήθιζα να κοιτάζω τον ανοιχτό ορίζοντα και πάντα διαπίστωνα πως ευτυχώς ακόμα στροβιλίζεται το πράνα στην ατμόσφαιρα, τότε ψιθύριζα πως ευτυχώς ακόμα αναπνέω κι υπάρχω.  Τι είναι το πράνα δεν θα σας πω, ούτε με τι μοιάζει, αφού δεν έχει μεγάλη σημασία τι μπορεί εγώ να βλέπω, αλλά τι μπορείτε εσείς να δείτε μέσα από μένα. Αλλά επειδή δεν είναι δίκαιο και μου αρέσει και η φιλοσοφία και η σοφιστεία , θα σας πω πως το πράνα είναι η ζωτική ενέργεια του αιθέρα και πως για ένα ασκημένο μάτι παραμένει ακόμα ορατό.

Προδόθηκα όμως! Είναι που βιάζομαι να σας τα ψάλλω ένα χεράκι. Σας ανέφερα το ασκημένο μάτι, το ασκημένο βλέμμα δηλαδή. Έτσι σας κάνω εξ’ αρχής κατανοητό πως μιλώ για κάτι που χρειάζεται μια κάποια προσπάθεια, εκτός κι αν ο καλός θεός επιφοιτήσει αυτό το κείμενό μου ώστε να γίνει άμεσα αντιληπτό στα μυαλουδάκια σας.

Μην εγείρετε περιορισμούς αλαζονικής συμπεριφοράς εκ μέρους μου, αφού τελικά δεν θα καταφέρετε παρά να πατήσετε το  close του φυλλομετρητή  σας κι έτσι να πούμε κάπως πρόωρα αντίο.  Σας παρακαλώ όμως, μέσα από την καρδιά μου σας παρακαλώ να προσπαθήστε μήπως και τελικά αντιληφθείτε με τον τρόπο που κι εγώ αντιλαμβάνομαι.  Δεν ξέρω αν είναι αισθητηριακός ή ψυχικός αυτός ο τρόπος αλλά σίγουρα δεν είναι ατομικός ή εθνικός, απλά είναι κατά κάποιο τρόπο μειοψηφικός.

Στο θέμα μας λοιπόν και προσεκτικά μη τύχει και μας μηνύσουν. Τηλεοπτικός σταθμός με μεγάλη ακροαματικότητα συνηγορεί μέσω των προγραμμάτων του στην κατασκευή υπηκόων, σκλαβώνοντας τα μυαλά μας σε μια απονενοημένη σιωπή και συνηγορία. Αυτή τη στιγμή και ενόσω οι περισσότεροι κοιμούνται σα να βρίσκονται κατακλιμένοι στο Νησί των Μακάρων, δηλαδή κοιμούνται και ονειρεύονται, ενόσω άλλοι νυστάζουν και το χάσμημά τους σχίζει το δέρμα στις άκρες των χειλιών τους, ενόσω άλλοι κοιτάζουν την LCD οθόνη τους και ενόσω πολλοί λίγοι ατενίζουν ελεύθεροι τον ανοιχτό ορίζοντα, κάποιοι εντεταλμένοι, κυβερνητικοί, φιλοχρήματοι, φιλόδοξοι, οσφυοκάμπτες και ένα σωρό άλλα επίθετα που χαρακτηρίζουν τα σκουλήκια,  σας παραινούν κάθε είκοσι λεπτά για ό,τι θέλουν εσείς να συνηγορήσετε.

Ασκούν λοιπόν κάποιο είδος οργουελιανικής προπαγάνδας έτσι ώστε όταν συμβαίνει αυτό που μέχρι πρότινος δεν σας έβρισκε σύμφωνους, τώρα σας κάνει να σιωπάτε . αφού την ώρα που συμβαίνει το έχετε ακούσει και δει τόσες φορές, σας έχει περιγραφεί τόσες φορές, ώστε πια όταν συμβαίνει, είναι για όλους σας ό,τι πιο φυσικό έχει συμβεί.

Έτσι ενώ το άσπρο έχει γίνει μαύρο στη χώρα των Θεών, των Ποιητών και των Ηρώων, κανείς δεν αντιδρά, αλλά όλοι σιωπούν μαζικά. Μια μαζική σιωπή που δυστυχώς βομβίζει τόσο πολύ… ένα οδυνηρό αντηχείο. Ούτε φαντασία, ούτε συναίσθημα, ούτε δάκρυα, ούτε γέλια και το κυριότερο ούτε ένα χαμόγελο, αλλά τα πρόσωπα μια παγωμένης και θλιμμένης μάσκας. Ναι η θλίψη κυριαρχεί. Δεν εκφράζεται, αλλά έχει μονίμως αποτυπωθεί πάνω στα πρόσωπα.

Ξέρω πως είμαι τόσο αδύναμος μπροστά τους που μπορούν να με κάνουν να σιωπήσω για πάντα. Αφού δεν είναι πως υπάρχει η φαινομενική ελευθερία του λόγου, αλλά υπογράφω αυτό το κείμενο που προσπαθεί να αντιταχθεί στο κατεστημένο.

Το πιο απτό παράδειγμα αυτής της κατάστασης είναι η περιοδική επανάληψη ενός τρέιλερ που διαφημίζει επερχόμενο σήριαλ και θα έχει ως θέμα του τη νέα μισθολογική πολιτική που θα εφαρμοστεί από τις επιταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μετά την επέλασή του στη χώρα μας.  Αυτές οι βασικές αποδοχές μας που συνεχώς μειώνονται, περικοπές υπέρ της χώρας, το σωσίβιο της χώρας μας, κάτι κουρασμένοι συνταξιούχοι, οι χήρες, οι άγαμες θυγατέρες (κοινώς οι γεροντοκόρες) και επίσης αυτοί οι άμοιροι δημόσιοι υπάλληλοι, που είναι πια η πιο δυσφημισμένη κατηγορία πολιτών σε παγκόσμιο, για να μην πω, σε συμπαντικό επίπεδο.  Περαιτέρω το σωσίβιο αποτελείται από το 99℅ των Ελλήνων, γιατί το 1℅ είναι αυτοί που συγκεντρώνουν τα χρήματα και τα ακίνητα της χώρας,  αυτοί που ασκούν την εξουσία και εισπράττουν μισθούς τουλάχιστο δεκαπλάσιους του βασικού.

Οι πρωταγωνιστές του νέου σήριαλ, που προβλέπω πως θα έχει τουλάχιστον 40℅ τηλεθέαση, είναι ηθοποιοί παντελώς άγνωστοι, αφού το παιχνίδι δεν παίζεται με ηθοποιούς που έχουν γράψει στα μυαλά ρόλους άλλους. Πρέπει δηλαδή προκειμένου να επιτύχει η προπαγάνδα, το είδωλο να είναι εντελώς νέο, έτσι ώστε να μη δημιουργεί αλυσίδες σκέψεων στο μυαλό την ώρα που πρωταγωνιστεί και προβάλλεται. Τι κρίμα λοιπόν. Είναι τόσο πεφωτισμένοι ώστε να πιστεύουν πως δεν θα τους καταλάβει η μειοψηφία που συνηθίζει να κοιτά ακόμα και σήμερα τον ανοιχτό ορίζοντα; Κρίμα… Προμηθεϊκή φωτιά τους χρειάζεται να τους κατακάψει όλους τους και είμαι σίγουρος πως εντέλει θα την έχουν. Αφού όπως και να είναι ακόμα και οι πιο πιστοί τους υπήκοοι θα σηκώσουν το κεφάλι τους κάποια αδιόρατη στιγμή για να ατενίσουν την αλήθεια στον ανοιχτό ορίζοντα.

Μια όμορφη αλλά άγνωστη ακόμα ηθοποιός  προωθεί τον ρόλο πως μπορεί να είσαι έξυπνη και πονηρή, να κάνεις ένα σωρό πρωτότυπα πράγματα, να ζεις στην αιχμή αλλά βέβαια να αμείβεσαι ελάχιστα.  Πως ακριβώς θα το δούμε αυτό. Μάλλον πρόκειται για ευρηματικό και ευφάνταστο  σεναριογράφο.

Υπάρχει ο βλάκας, ο γλοιώδης, ο όμορφος, ο άσχημος, ο φίλος, ο εραστής, η κολλητή, ο κολλητός, ο μεταπτυχιακός, ο διδακτορικός, ο κολλημένος,  ή ό,τι αποτελεί ακριβές δείγμα της ηλιακής δομής ανθρώπινων χαρακτήρων από 18 μέχρι 30 ετών που κάνουν όλα όσα κάνει κάποιος που λαμβάνει τον μέχρι πρότινος βασικό μισθό, μόνο που τώρα είναι πια υποδιπλασιαμένος.

Που αποσκοπούν; Μα στα μάτια των τριών παιδιών μου, των δικών σας παιδιών, που θα τα πείσουν πως φυσιολογικό είναι να ζεις και να πράττεις ότι αυτοί υποκρίνονται με τα μισά χρήματα. Έτσι όταν τα παιδιά προσέλθουν στην πρώτη τους δουλειά να θεωρήσουν φυσιολογικό πως είναι υπόδουλοι ενός φασιστικού καπιταλιστικού καθεστώτος που αντάλλαξε την ατομική και εθνική ελευθερία με την ατομική και εθνική υποδούλωση.  Αποσκοπούν να δημιουργηθεί μια νέα τάξη στην αστική δομή της χώρας, η νέα τάξη των φτωχών ή όπως τη λένε ήδη: Η Γενιά των ΧΧΧ ευρώ.

Οφείλω ως άνθρωπος που καταλαβαίνει το αυτονόητο, οφείλω στους Χ αναγνώστες του ποιητικού μου έργου,  όμως  πάνω από όλα το οφείλω στα τρία μου παιδιά να φανερώσω  τη μειοψηφική μου αντιληπτική ικανότητα. Φανερώνοντας βέβαια την ταυτότητά μου, ως σκεπτόμενου ανθρώπου που έχει αποφασίσει να μιλήσει μήπως και καταφέρει να σπάσει αυτήν την εκνευριστική μαζική σιωπή.  Μια μιλιά που θα ακουστεί σαν την κοσμοπλάστρα μουσική του Παλαμά από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου:

Και κυλάς την πρώτη πλάκα,

μουσικό βιολί μου εσύ,

κι από μέσα από τον τάφο,

νά η Αγάπη! σαν πρωτόπλαστη

ξανανθεί.

Και τη δεύτερη την πλάκα

την κυλάς, βιολί, και νά!

Νά η μητέρα, νά η Πατρίδα!

Κι ανασταίνεται, τρισέβαστη

μες στα σεβαστά.

Και κυλάς την τρίτη πλάκα,

μουσικό βιολί μου εσύ,

κι από μέσα από τον τάφο

νά οι θεοί!

Κι απ’ τον τάφο ξαναβγαίνουν

οι δημιουργοί.

Περιβόλια, ανοίχτε στην Αγάπη,

και βροντήστε, κάστρα, νά η Πατρίδα!

Στυλωθείτε, των θεών βωμοί!

Και τ’ αθάνατα είν’ αυτά και οι κοσμοπλάστες,

κοσμοπλάστρα Μουσική!

Όποιος έφτασε μέχρι το τέλος αυτού του κειμένου ας αναλογιστεί το παράδειγμα που χρησιμοποίησα, όποιος το έκλεισε,  ή δεν πείστηκε ή δεν μπορεί να διαβάσει από τη νύχτα του βλέμματός του.

Γιάννης Αντιόχου

Ας ξυπνήσουμε κάποια στιγμή!!!


Θα χρησιμοποιήσω τα κείμενα δυο άλλων γραφιάδων… καλοί γραφιάδες με επίπονη ματιά και δύναμη στο λόγο. Ο ένας ποιητής ο άλλος συγγραφέας. Και τα δύο κείμενα έχουν δημοσιευθεί στο εκπληκτικό ιστολόγιο http://ekebi.wordpress.com και ανήκει στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Διαβάστε και βοηθάτε διαδικτυακοί συνοδοιπόροι μου.

Περί του ρόλου των διανοουμένων (2)

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΘΗΝΑΚΗ

21/01/2010 σε 16:00 · Κατηγορία Δημήτρης Αθηνάκης

Σκέψεις ατάκτως ερριμμένες

«Δεν θέλουμε τίποτα από ’ναν κόσμο όπου το δικαίωμα να μην πεθάνουμε απ’ την πείνα, ανταλλάσσεται με το ρίσκο να πεθάνουμε από ανία» – Σύνθημα του Μάη του ’68

Στο προηγούμενο άρθρο, έγινε λόγος για τον χρόνο και για τον θυμό, για τη διαχείρισή τους, για τον τρόπο με τον οποίο χάνεται λίγο λίγο ο καιρός, κυλώντας μέσ’ απ’ τα δάχτυλά μας.

Είναι τρομακτικός πια ο τρόπος ζωής μας. Κανείς βέβαια δεν περιμένει να ζήσει τον παράδεισο επί γης, αλλά κανείς επίσης δεν είναι υποχρεωμένος να υφίσταται διαρκώς τη βλακεία των άλλων – ας μην κρυβόμαστε κι ας μην είμαστε καθωσπρέπει ώρες που ’ναι: όταν λέμε «άλλοι» εννοούμε ξεκάθαρα όλα εκείνα, άτομα και γεγονότα, που μας κρατούν πίσω, σ’ έναν βάλτο του έσω εαυτού και του έξω σώματος. Γιατί δεν είμαστε μόνο σώματα που ξημεροβραδιάζονται στη δουλειά ή όπου αλλού, είμαστε και κόσμοι, ο καθένας και η καθεμιά από μας, που έχουν ανάγκες άλλου τύπου: μιαν αγκαλιά, βρε αδερφέ. Τουλάχιστον αυτή δεν μπορείς να την πληρώσεις με πιστωτική κάρτα ούτε καν με «αγκαλοδάνειο»: αυτήν είτε την έχεις είτε όχι.

Αλλά αυτή η αγκαλιά, αυτή η απλούστατη ανθρώπινη επαφή σήμερα μπορεί και να κοστίζει. Μπορεί να χρειάζεται να πάρεις δάνειο χρόνου, ν’ απαιτήσεις λίγη τρυφερότητα απ’ την «τράπεζα» που ’χεις δίπλα σου, αλλά τ’ απαιτούμενα χαρτιά σου να μην τα ’χεις μαζέψει ακόμα. Η γραφειοκρατία της αγκαλιάς, η σκληρή οργάνωση των συναισθημάτων, του ίδιου του έρωτα, σε θέλει παρόντα σε όλα τα γκισέ που θα σου προσφέρουν ληξιαρχικές πράξεις επιβεβαίωσης. Κι αυτό, παρότι αποτελεί ίδιον σταλινοειδών καθεστώτων, ο σύγχρονος καπιταλισμός τείνει να το υιοθετήσει κάνοντάς το βάση και πυρήνα της δικής του οργάνωσης.

Αυτή η ανθρώπινη επαφή που όλοι αναζητούμε με νύχια και με δόντια, με όλη μας την καρδιά, μ’ όση δύναμη της έχει απομείνει, αυτή η ανθρώπινη επαφή λοιπόν απαιτεί και τίθεται εν απαιτήσει. Ποιος είναι έτοιμος σήμερα –στην εποχή που όλα τρέχουν χωρίς σταματημό, στην εποχή που οι καθημερινοί φασισμοί αυξάνονται και πληθύνονται, που ο κόσμος τρέχει δίχως εμάς– να σταθεί όρθιος ενώπιον ενός άλλου ανθρώπου – να βρει, στο κάτω κάτω, έναν άνθρωπο και να τον κοιτάξει κατάματα χωρίς αναστολές. Είναι λίγοι αυτοί που μπορούν και αυτούς μακαρίζω. Τυχαίνει να γνωρίζω μερικούς τέτοιους. Κι είμαι περήφανος γι’ αυτούς.

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, μέσα στον περιρρέοντα χαμό τα βλέμματα κι η ανθρώπινη επαφή είναι που επιβιώνει και που αποτελεί την κινητήριο δύναμη του ανθρώπου – είτε μόνου του είτε ως μέλους της κοινωνίας, όποιας κοινωνίας.

Κι εδώ εντάσσω άλλο ένα βασικό μέλημα του σύγχρονου διανοούμενου, του ριζοσπάστη διανοούμενου. Η «ξεχασμένη κοινωνία», όπως αποδόθηκε απ’ τον Αλέξη Τσίπρα, μπορεί να μην έχει ακριβώς τη σημασία που αυτός θέλησε να της δώσει. Η «ξεχασμένη κοινωνία» είναι αυτή που δεν μπορεί να συμβαδίσει με τον χρόνο, έτσι όπως αυτός τρέχει με ταχύτητες φωτός, με σπασμένα φρένα και παρανοϊκά μυαλά. Ο σύγχρονος ριζοσπάστης διανοούμενος πρέπει να φέρει στο φως τον χρόνο και την αξιοποίησή του. Τον ίδιο τον άνθρωπο ως ον χαμένο μέσα σε λεπτά και δευτερόλεπτα που δεν μπορεί να πιάσει – που δεν μπορεί ν’ αγκαλιάσει.

Να δώσει αυτός ο αταξικός, τι να κάνουμε, παράγοντας στην πάλαι ποτέ ολόλαμπρη έννοια του χρόνου και της ανθρώπινης επαφής ξανά το φως τους, να δώσει ό,τι χρειάζεται για να επανέλθουμε στο στάδιο όπου η ανθρώπινη επαφή δεν περιοριζόταν στις ουρές των τραπεζών και στις αδύναμες κουβέντες ένθεν κακείθεν.

Δεν νοσταλγούμε κανένα παρελθόν. Νοσταλγούμε, με ό,τι έχουμε και δεν έχουμε, το μέλλον – που θα κρατήσει τα υπέροχα του παρελθόντος και του παρόντος. Ναι, νοσταλγούμε το μέλλον. Αυτά που είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε, αλλά ακόμα δεν έχουμε βρει τον τρόπο να τα κατακτήσουμε. Θα τον βρούμε;

Έχω την αίσθηση πως ναι. Αλλά ποιος θα ’ναι ο ρόλος που θα παίξει ο καθένας και η καθεμιά μας; Σ’ αυτόν τον δύσκολο, έτσι κι αλλιώς, δρόμο ο σημερινός ριζοσπάστης διανοούμενος πρέπει να βάλει το χεράκι του. Να χώσει το χέρι του βαθιά στην τσέπη του εσωεξωτερικού του κόσμου και να βγάλει από ’κεί μέσα τις καλά φιλτραρισμένες γνώσεις του, απ’ την εμπειρία του στη ζωή και την τέχνη. Να θέσει επομένως το όριο όπου σταματά ο ιδρώτας και ξεκινάει το δάκρυ. Αλλά και το όριο όπου αυτά τα δυο ενώνονται και αναδημιουργούν τον κόσμο.

Ας μη λέμε τ’ αυτονόητα. Κι ας πάψουν διάφοροι να πιπιλίζουν την καραμέλα των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα είναι να μπορείς να χειριστείς τον χρόνο σου, να μπορείς να διαθέσεις το σώμα και την ψυχή σου σ’ όλ’ αυτά που γουστάρεις – ναι, τόσο ωμά, «γουστάρεις», πώς αλλιώς. Έστω όμως ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος προσώρας. Αυτό που πρέπει μάλλον να ’χουμε κατά νου είναι το πώς μας προτείνουν διάφοροι ότι θα ’ναι οργανωμένη η ζωή μας την επόμενη μέρα, σ’ αυτή τη χώρα που όλοι –δικαίως– βρίζουν το δημόσιο, αλλά όλοι θέλουν να ενταχθούν σ’ αυτό. Και πάλι δικαίως. Ο αδηφάγος ιδιωτικός και ο ανασφαλής ελεύθερος τομέας στον κακοφτιαγμένο και αντιαισθητικό καπιταλισμό της Ελλάδας μάς οδηγούν εκεί. Θέλοντας και μη.

Ίσως είναι ώρα να πάψουμε να ’μαστε καθωσπρέπει. Κανείς δεν λέει να γίνουμε ασύδοτα όντα που δεν γνωρίζουν κανένα μέτρο. Ίσως είναι ώρα να καταργήσουμε τον ορισμό πως: «Η ελευθερία σου σταματά εκεί όπου αρχίζει του άλλου». Όχι. Αυτό μας απομονώνει, μας κάνει άτομα και όχι ανθρώπους. Μάλλον είναι ώρα να διεκδικήσουμε την κοινή ελευθερία, την ελευθερία που θα έχει ως όριο τον άνθρωπο. Την ελευθερία που θα χτίσουν οι άνθρωποι μαζί.

Μαζί. Αυτή μπορεί να ’ναι πια η πιο ακριβοθώρητη λέξη πια. Μαζί εδώ. Μαζί αλλού. Μαζί παντού. Μαζί στον έρωτα, στη ζωή, στη φιλία, στη δουλειά, στα ταξίδια, ΠΑΝΤΟΥ. Κι αν κάπου κάπου χάνεται ο προσανατολισμός, ας έχουμε καλά χαραγμένο στο μυαλό μας ότι αυτό το «μαζί» θα επανέλθει. Αν φορές φορές χάνεται αυτή η λέξη απ’ τη ζωή μας, πρέπει να παλέψουμε να την επαναφέρουμε. Αλλά όχι στο «μαζί» των κρετίνων που προφανώς εννοούν «στον αγώνα μαζί και στη μάσα χωριστά». Μαζί. Μια απλή λέξη με τέσσερα γράμματα. Μ-α-ζ-ί.

Δεν έχω ιδέα τι θα φέρουν οι επόμενες μέρες. Αλλά ας ζητήσουμε απ’ τους ίδιους μας τους εαυτούς ν’ αναλογιστούν τι μας έφερε ώς εδώ, τι θέλει να μας πάει κι άλλο πίσω.

Κι ας αφήσουμε τους διανοούμενος να λένε – όταν κάπου μπερδεύονται τα πράγματα. Όπως και να ’χει, η ανθρώπινη επαφή είναι η καθημερινότητά τους. Ας τη φέρουμε όσο πιο κοντά μας μπορούμε.

Ας χωρέσουμε τον χρόνο μας στον χρόνο των άλλων. Ή, αλλιώς, πάλι θα τρέχουμε πίσω απ’ τις εξελίξεις.

Χρόνος, θυμός και ανθρώπινη επαφή. Λίγες λέξεις, μεγάλες προσδοκίες.

Καμιά φορά οι άστεγοι…

του ΦΩΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ

10/09/2010 σε 11:49 · Κατηγορία Φώτης Θαλασσινός

Περίπλοκα τα πράγματα. Ναρκωτικά που ταξιδεύουν απ’ άκρη σ’ άκρη της Γης και σε χιλιάδες τόνους παρά την απαγόρευση του εμπορίου τους. Χιλιάδες ανθρώπων που πέθαναν  από επιδημίες που ενέσκηψαν στις εκτάσεις όπου και κατοικούσαν.  Τυφώνες και πλημμύρες που αφήνουν τους ανθρώπους ασκεπείς στον τρόμο ενός θεριστή θανατηφόρου λυμεώνα. Χώρες που οι άνθρωποι τους χάνουν τα δικαιώματα τους ενώ νομίζουνε πως κατακτούνε περισσότερα.  Δεν υπάρχει πια χρόνος για ιδανικά για αξίες για επαφή με την πραγματικότητα για την ισχύ του νόμου. Ο λόγος και το πνεύμα (με την έννοια της λογικής και της υπέρβασης της αντιστοίχως) έδωσε την θέση του στην ύλη και την τυποποίηση της σκέψης. Η δράση συρρικνώθηκε. Το όνειρο χρίστηκε επικίνδυνο κ’ εξόριστο.

Η Ελληνική επικράτεια στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα σε μία εκδοχή της τόσο δυσοίωνη όσο να εύχεσαι μια άνωθεν κάθαρση που θα μας φωτίσει όλους και θα μας μάθει να χτίζουμε κόσμους από την αρχή. Η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη ελευθερία. Το ψεύδος και ο δόλος είναι οι καπετάνιοι της παρακμής μας.  Της βαθιάς παρακμής των Ελλήνων και όσων μας οδήγησαν εδώ. Δεν υπάρχει φως στον κόσμο ετούτο της πτώσης αλλά ποτέ δεν πρέπει να υπήρξε πουθενά στη Γη τόσο πολύ σκοτάδι συγκεντρωμένο όσο στην Ελλάδα. Και δεν γραφώ για οικονομικές στατιστικές. Μιλάω για την αντιστοίχηση κάθε ιδέας με την ερμηνεία της ακριβώς αντίθετης της . Το θετικό ερμηνεύεται και αξιώνεται μονάχα με αρνητικές απαξίες. Ο συσχετισμός είναι μονόδρομος  και πάντα το αγαθό λογίζεται ως παράδοξο και νοσηρό.  Ο έξυπνος είναι ο δόλιος και υστερόβουλος. Η καλοσύνη είναι μουσειακό χαρακτηριστικό   που γεμίζει απελπισία εκείνον που χαρακτηρίζει. Τον καταβαραθρώνει στις εσχατιές της σιωπής. Σ’ ένα κόσμο που αποθεώνει την ύλη καμμιά δουλειά δεν υπάρχει για τα καημένα πνεύματα. Ο πάτος είναι για όλους μας και όλοι μας φτιάξαμε στην ουσία μια απύθμενη κάθοδο που μοναδική απολύτρωσή μας απ’ αυτή θα είναι απλά η παράκαμψη της κίνησης καθόδου.  Με τους νόμους τους θέλουν να αποκλείσουν το όνειρο και την ελπίδα. Την νοσταλγία της ουτοπίας. Τη φυγή. Θέλουν οι μοντέρνοι δηλωσίες ν’ αποκλείσουν οποιαδήποτε διακύμανση ταράσσει τη επιβεβλημένη φασιστική σιγή των συνανθρώπων μας. Μια λύση είναι να αναζητήσεις ζωή στις ποικίλες ετεροτοπίες έξω από τις Ελληνικές κοινωνίες. Να γίνεις άστεγος στα βασίλεια των πεζοδρομίων. Εκεί η νοσηρότητά τους δεν σε «πιάνει».


ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΛΛΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΡΩΤΟΙ


«Καπνίζω, μουγκρίζω, βρίζω…»

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Λίγο πριν από την έναρξη της χθεσινής εκδήλωσης, που έγινε στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ, του Συντονιστικού Επαγγελματιών Cafe – Bar – Resto ενάντια στην καθολική απαγόρευση του καπνίσματος, οι περισσότεροι επισκέπτες ρώταγαν διστακτικά: «Καπνίζουμε;».

Το δικαίωμα της επιλογής υπερασπίστηκαν καπνιστές και μη. Ανάμεσά τους η Ζυράννα Ζατέλη και ο Θάνος ΜικρούτσικοςΠρος το τέλος, μετά τη διατύπωση απόψεων ανθρώπων του πνεύματος με κοινά σημεία αναφοράς τους τον «φασιστικό» χαρακτήρα του αντικαπνιστικού νόμου, το «δικαίωμα της επιλογής» και αρκετά «αντισταθείτε», δεν υπήρχε τασάκι άδειο.

Τηλεδιάσκεψη

Την εκδήλωση, η οποία μέσω τηλεδιάσκεψης μεταδιδόταν ζωντανά σε Ρόδο, Πάτρα, Χανιά και Ηράκλειο, άνοιξε ο Δημήτρης Αρβανίτης από το Συντονιστικό Επαγγελματιών, επαναλαμβάνοντας την πάγια θέση τους: «Οπου υποχρεωτική η συνάθροιση του κόσμου, απαγόρευση του καπνίσματος. Οπου προαιρετική, το δικαίωμα της επιλογής».

«Κατασταλτικό»

Για το αναφαίρετο δικαίωμα της επιλογής μίλησε ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννης Πανούσης. «Δεν καπνίζω, αλλά δεν είμαι αντικαπνιστής. Το μέτρο εκφράζεται σε έμμεσους περιορισμούς της ελευθερίας. Είναι καθαρά κατασταλτικό. Οποτε στην Ιστορία εμφανίστηκε ο νομοθέτης να θέλει το καλό μας, ήταν αυταρχικό καθεστώς».

«Επιλογή»

Ο Γιώργος Κουτρουλιάς, εκπρόσωπος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, αναφέρθηκε στη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. «Από το 2002 μέχρι σήμερα διαπιστώσαμε πως η κοινωνία δεν είναι έτοιμη για τέτοιου είδους απαγορεύσεις. Αντίθετα, δείχνει αλληλεγγύη προς τους καπνιστές. Θεωρώ πως το μέτρο δεν μπορεί να έχει εφαρμογή. Χρειάζεται περαιτέρω μελέτη. Πρόταση του Επιμελητηρίου είναι να δοθεί η δυνατότητα ο καθένας να μπορεί να κάνει την επιλογή του».

«Είναι απόλαυση»

«Το τσιγάρο είναι απόλαυση. Επιτρέψτε μας να έχουμε κάποιες αδυναμίες διότι το να ζούμε σαν άρρωστοι για να πεθάνουμε υγιείς δεν βρίσκω να έχει κάποιο νόημα», είπε η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη. «Είναι δυνατό να πάει κάποιος να ακούσει τον Μικρούτσικο, τον Κραουνάκη και να μην μπορεί να καπνίσει; Είναι γάμος χωρίς γαμπρό ή νύφη».

«Ολοι pilates»

Μέχρι και για… κανό μίλησε ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος. «Δεν επιτρέπω σε κανέναν να με σώσει. Ούτε στην κυβέρνηση ούτε σε κανέναν. Να δοθεί η δυνατότητα της επιλογής, ώστε όλοι να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε τα λάθη μας. Πρόκειται για μέτρο απολυταρχικό, μέτρο φασιστικό, ένα μέτρο που -τουλάχιστον στην Ελλάδα- πάρθηκε σε κάποια διαδρομή με κανό. Και επειδή γνωρίζω τον πρωθυπουργό μας και είναι τύπος της γυμναστικής, περιμένω το επόμενο νομοσχέδιο να κάνουμε υποχρεωτικά όλοι pilates».

Τραγουδώντας

Με τους στίχους «τόσο καπνό που πίνω μέσα μου άμα τον είχα ταξιδέψει, θα ‘χα γυρίσει όλη τη Γη» ξεκίνησε ο Σταμάτης Κραουνάκης. Εκλεισε τραγουδώντας «καπνίζω, σφυρίζω, μουγκρίζω και βρίζω που ένα τσιγάρο που είχα το κόψαν και αυτό…».

«Δεν θα μας τρελάνουν»

Ο βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός εμφανίστηκε «συγκινημένος» για το ενδιαφέρον του κράτους να προστατεύσει την υγεία μας. Του θύμισε τον «Αδόλφο Χίτλερ που απαγόρευσε το κάπνισμα και κάπνιζε ανθρώπους μέσα στους φούρνους». Αποποινικοποίηση φυσικών ουσιών -«αναφέρομαι στις φούντες και στα μαύρα»- και άρνηση καταβολής διοδίων όπου δεν υπάρχει αυτοκινητόδρομος σηματοδότησαν την τοποθέτησή του. «Δεν θα μας τρελάνουν αυτοί. Θα τους τρελάνουμε εμείς».

«Εξορθολογισμός»

«Προφανώς δεν πρόκειται για το τσιγάρο», είπε ο συγγραφέας Ηρακλής Λογοθέτης. «Πρόκειται για μια επιχείρηση εξορθολογισμού των παθών. Γνωρίζουμε ότι σε όλα τα αυταρχικά προτάγματα επιβάλλονται καθολικοί νόμοι. Η ίδια η καθολίκευση είναι εκ φύσεως άδικη γιατί πλήττεται η ιδιαιτερότητα, η ανορθογραφία, το πάθος, η εξτρεμιστική απόλαυση. Πλήττει τους ακροβολιστές της ύπαρξης».