«ΕΙΣΠΝΟΕΣ» από τις εκδόσεις Ίκαρος


 

ΕΙΣΠΝΟΕΣ

ΕΙΣΠΝΟΕΣ

 

 

Αγαπητοί μου αναγνώστες, πολλοί αν βρίσκονταν στη θέση μου, με νέο βιβλίο εννοώ, θα ήταν χαρούμενοι ή μπορεί και μουδιασμένοι αφού είναι συνηθισμένο το αίσθημα που μουδιάζει όλο σου το είναι ένα νέο βιβλίο, ένα νέο κομμάτι της σάρκας σου.

Μαθητής ήμουν, όταν ο αγαπημένος μου φιλόλογος κ. Σκιαδάς, κρατώντας στο χέρι του, τις Δοκιμές του Σεφέρη μάθαινε στην τότε α’ λυκείου το μάθημα των Νέων Ελληνικών, μην υπολογίζοντας την ύλη του Υπουργείου Παιδείας, φυτεύοντας στα μυαλουδάκια μας τότε, αυτή την πρωτόγνωρη αγάπη που ένιωσα μέσα στις τροχοβίλες της Σχολής Αναβρύτων για την ποίηση.

Τότε, εκείνη την εποχή δηλαδή που και ταραγμένη και πολιτικοποιημένη και κομματικοποιημένη ήταν, και μιλώ για το έτος 1985, ονειρεύτηκα πως και εγώ εκφραζόμουνα με στίχους, έχοντας ταξινομήσει τις εποχές των ονείρων μου μέσα σε δελτάρια καλοτυπωμένα από τις εκδόσεις Ίκαρος, αφού ό,τι και να’ πιανα εκείνη την εποχή, Σεφέρη, Καβάφη, Ελύτη, Καρούζο ίσως και τη Δημουλά (δεν θυμάμαι καλά) όλοι οι αγαπημένοι της εφηβικής μου μοναξιάς είχαν εκδοθεί από τον «Ίκαρο».

Τώρα, 24 χρόνια μετά, αξιώθηκε αυτό το εφηβικό-νεανικό μου όνειρο να γίνει πραγματικότητα. Έτσι το τέταρτο ποιητικό βιβλίο μου εκδόθηκε από τον  ‘Ικαρο και έχει τον γενικό τίτλο: «ΕΙΣΠΝΟΕΣ».

Θα πει κανείς πως πια δεν έχω να ζητήσω τίποτα από τη ζωή μου, μα ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να επιμηκύνει τα όνειρά του και να συνεχίζει βαδίζοντας ερωτευμένος μέσα στα πιο λαμπρά καλοκαίρια καθώς είπε και ο Ελύτης ή προσπαθώντας να τελειοποιήσει αυτό το ελάχιστο φωτάκι της καρδιάς του. Να το διαφυλάξει, να το δυναμώσει κι έτσι με φανό χιλίων κερίων να πορευθεί μέχρι εκεί που γράφεται το τέλος του. Αυτό κάνω κι εγώ και η τέλεια απόδοσή του γίνεται με την αγγλική έκφραση: «perfecting light».

Για τις «Εισπνοές» δεν έχω πολλά να πω,  μένω μόνο στην πρότασή μου γιατί πιστεύω πως αυτό είναι, το πιο μεστό και καλοριγμένο πάνω στο χαρτί,  δημιούργημά μου. Ούτε πια φοβάμαι το περιεχόμενο της συλλογής. Τη φυλλομετρώ ανακαλύπτοντας νέα νοήματα, αλήθειες που ακόμα και εγώ σαν δημιουργός είτε αγνοούσα, είτε δεν έδινα καμία σημασία. Ήμουν κοντά σ’ αυτή την ποίηση χρόνια τώρα.

Έτσι λοιπόν όσοι θέλετε να προμηθευτείτε το αντίτυπο δεν έχετε παρά να κάνετε μια βόλτα στο πιο κοντινό σας κεντρικό βιβλιοπωλείο.  Αλλιώς υπάρχει σε αφθονία στο υπέροχο εδώ και περίπου έναν αιώνα βιβλιιοπωλείο του Ικάρου στην οδό Βουλής 4, πίσω από την παλιά βουλή εκεί που είναι το άγαλμα του Κολοκοτρώνη.

Ό,τι άλλο έχω να πω για την ποιητική αυτή συλλογή  είναι τα: «Τέχνη – Τύχη – Τόλμη» από τα «Ανοιχτά Χαρτιά του Ελύτη.