Ξόρκια και Μαγικά (2)


Glad Day by William Blake encapsulates the spirit of the Morning Star or Lucifer 

Ευχαριστώντας σας όλους για τη θερμή ανταπόκριση και αποδοχή θα συνεχίσω προσθέτωντας στην ενότητα «Ξόρκια και Μαγικά» ένα ακόμη ποίημα που γράφτηκε την ίδια περίοδο με τίτλο: «Το τραγούδι του Εωσφόρου». Η εικόνα είναι έργο του μεγάλου μεταφυσικού ζωγράφου και ποιητή Ουίλλιαμ Μπλέικ και βέβαια παριστάνει τον Λούσιφερ ως το Άστρο της Δόξας.

Το τραγούδι του Εωσφόρου

Άνδρας σκυμμένος στη πηγή στους ώμους του υδρίες
Έχει αυτιά μακρόστενα δυο πύργους στους κροτάφους
Σκύβει γεμίζει σύννεφο πυρώνει με το στόμα
Και ψιχαλίζει μ’ ουρανό, θρύψαλα κι άσπρη σκόνη

Κι απ’ τ’ ανοιχτά τα χέρια του φυτρώνουνε αγκάθια
Βάτα μες στις μασχάλες του σύδεντρα στους μηρούς του
Στα σκέλια του μετέωρα στις κορυφές πηγάδια
Ο μαύρος τράγος στέκεται ο σειληνός πατέρας
Π’ όταν η γη καιγότανε έτρεχε μες στο μάγμα
Και όποτε σειότανε γεννούσε τους Τιτάνες
Κι ήτανε ο Αρχάγγελος ο πρώτος Ταξιάρχης
Αγαπημένος τ’ Ουρανού της Γης ο ερωμένος
Μες στις πρωτόγονες σπηλιές ο χιλιολατρεμένος

Και ήρθανε, τα Μνήσθητι, τα Κύριε Ελέησόν με
Ο πηγεμός, ο ερχομός, η ρότα του Διαβόλου
Κάθε π’ ανέβαινε γυμνός ο άντρας στη γυναίκα
Κάθε που βούταγε ο φαλλός να φτάσει τον πυθμένα
Κι η μήτρα φωτιζότανε από το πρώτο φως του
Μες στους ναούς οι ιερείς σκίζανε τ’ άμφια τους
Όρθρου το φως εωθινό το φέρει ο Εωσφόρος
Και ξάφνου σβήστηκε το φως άνοιξε το πηγάδι
Μέγας σεισμός εγένετο μες στο βαθύ σκοτάδι

Κι όπως φανήκανε οι ρωγμές άκρη του άκρου του Θεού
Σηκώθη το δοξάρι να πιάσει να χτενίζεται στις τρίχες
  Το φεγγάρι
Που ‘ναι του σώματος σκιά και του σπιτιού καθρέφτης
Που ‘ναι της νύχτας το στοιχειό μωρό βαμμένο κόρη
Πέρλες τυλίγουν τον λαιμό το κύμα χτίζει κοίτη
Την γλύφει την ανάβαθη την στρώνει με σεντόνι
Να κοιμηθεί ο αρσενικός βρικόλακας της νύχτας
Ν’ απλώσει πάνω στα οστά της ποίησης τη λήθη

Αχ κι Ωχ! πως σκίζονται Δυο πόδια από βασάλτη
Της θηλυκής της νύμφης του η σκοτεινή της μήτρα
Ρουφάει τον κόσμο ολόκληρο δέντρα, βουνά, τις πόλεις
Χτυπάει του αίματος σφυγμός πηγή που δεν στερεύει

Τ’ Άδη τραγούδι τραγουδώ γι’ αυτούς που δεν κοιμούνται
Γι’ αυτούς θηλάζω το νεκρό του βασιλιά κεφάλι
Μέσ’ απ’ τις τρύπες των ματιών μια σαύρα αναπηδάει
Στολίζει τον απέθαντο σέρνεται σαν το φίδι

Ο ποιος νομίζει ότι γροικά τον παίρνω μεσημέρι
Φορώντας τους κοθόρνους μου του σπάζω το κεφάλι
Να πεταχτεί στον ουρανό του Κύριε Ελέησον με
Το τουρκικό εφίππιο λωτός χιλιανθισμένος

Ο ποιος νομίζει ότι ξεχνώ τον παίρνω στ’ όνειρο του
Βάζω μαλλιά ολόξανθα στρίβω τις καταλήξεις
Κι αρχίζω με τη γλώσσα μου να λιώνω το κορμί του
Σάλιο πηχτό γεμίζοντας του αφαλού τ’ αυλάκι

Ο ποιος ξεχνά να μ’ αινεί αυτόνανε διαλέγω
Του ανοίγω φλέβα στον λαιμό τον σκίζω με αγκίστρια
Ωχού στα δόντια μου περνώ της μοίρας του το νήμα
Και τον πατώ και τον κλωτσώ σπάζω το σκελετό του
Του καίω τ’ ακροδάχτυλα με φλόγα διαβασμένη
Γιατί μύρο δε μύρωσε τη βάπτιση του δούλου

Χωρίς εμένα σβήνουνε τα φώτα αυτού του κόσμου
Χωρίς εμένα δεν μπορεί ο ήλιος ν’ ανατείλει
Και πόσο φως να έμεινε στη χθεσινή Σελήνη
Το μέγα μυστήριο το κρυπτό χάραξα με τα νύχια
Μα τι ‘ναι αυτό που λησμονώ το τέλος δεν σιμώνει;

Κρατώ μέσα στα χέρια μου του χρόνου την κλεψύδρα
Έτη χιλιάδες αστρικά αστερισμούς μετρούνε
Ότι έφτασε ο χρόνος μου να σπάσω τα δεσμά μου
Ακούστε τρίζουν τα οστά μέσα στο μέγα φρέαρ
Σηκώνομαι Αρχάγγελος Δαιμόνων Ταξιάρχης
Κι ‘μαι Πατέρας και Υιός, Απόγονος και Πνεύμα
Μέσα απ’ τις σφαίρες των Κλιφόθ:

Hosanna in excelsis Domine inversus
Libera me, Domine inversus, de morte aeterna
in die illa tremenda
quando coeli movendi sunt et terra,
dum veneris judicare saeculum per ignem.

Γιάννης Αντιόχου

Στη Γλώσσα Του

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s