Έξω άρχισε να βρέχει…


Dora Maar by Picasso

Ξημερώνει Δευτέρα 22 Οκτωβρίου και άπαντα τα ΜΜΕ μιλούν για την επερχόμενη κακοκαιρία η οποία θα πλήξει με έντονες βροχοπτώσεις την Αθήνα και τις πυρόπληκτες περιοχές. Ήδη από τις 10.00 το βράδυ άρχισε να βρέχει με ένταση στον Πειραιά και φαντάζομαι σε όλο το λεκανοπέδιο. Μέσα από την ασφάλεια του σπιτιού μου, παρέα πάντοτε με τα ποιητικά μου βιβλία θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα ποίημα ακόμα. Γι’ αυτό και ανατρέχω με βιασύνη όλη μου τη βιβλιοθήκη, αναζητώντας ένα ποίημα βροχερό και λασπώδες και πάντα γίνεται το θαύμα να βρίσκω το ποίημα, ένα ποίημα που έγραψα δυο-τρία χρόνια πριν και τελειώνει με το στίχο: «… Έξω άρχισε να βρέχει».

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΜΟΥ ΥΠΑΡΞΗΣ

Σε φυσητό γυαλί
Της βασκανίας οφθαλμός ασημοσκαλισμένος
παρατηρεί την ευταξία της βιβλιοθήκης

…………………………………………………

Μέσα στις σελίδες ξαπλωμένος
—Άλγος του νου μονότονο—
τα στοιχεία του Γουτεμβέργιου αναδιαρθρώνω

Φυσά ο άνεμος κι ανοίγει παρενθέσεις
επεξηγηματικά σύμβολα μιας ζωής
υφιστάμενης μέσα σε χαρτιά ληξιαρχείου

Υπάρχω χαρτοσημασμένος
σφραγισμένος με ένα μελάνι κυανόμαυρο
πολυκαιρισμένος

Απόψε δεν θα αναζητήσω τίποτα άλλο
Θα ανοίξω μεγάλες παρενθέσεις
ώστε να γίνουνε πανιά
Θα γλιστρήσω μέχρι την τελευταία μου σελίδα
—Έτσι κι αλλιώς, τελείες, ποτέ δεν έμαθα να βάζω—
και περπατώντας εκατέρωθεν των μακροσκελών προτάσεων
θα πλεύσω σε ρήματα νησιά
αρθρώνοντας θηλυκά και οικεία ονόματα:
Αθανασία
Αναστασία
Ρεγγίνα
Σοφία

Στις πεδιάδες του χαρτιού
επιθετικών προσδιορισμών σπορέας
το αμυδρό φως του δειλινού
κόσμημα περίτεχνο
θα ιχνογραφήσω

—Αυτή κι αν είναι Οδύσσεια—

Ω! πώς χαράζω το χαρτί
Από τη νύχτα ως το πρωί
και τανάπαλιν

Σώμα που ρέει ο εαυτός
και αριθμεί σελίδες

Σκιά αιχμάλωτη η ψυχή
που αν αφεθεί θα πνίξει
τον καπετάνιο
το σκαρί
το πλήρωμα του βίου

Κουπιά, πανιά ή μηχανές
Ο νους δεν ξαποσταίνει
Όλα τα λάθη μονομιάς
Κεφάλαια του τέλους

Φτάνω στο οπισθόφυλλο
Μια μυρωδιά θανάτου

Κι είναι το κόσμημα σταυρός
Που γράφει τ’ όνομα μου

Τελεία
Σημείο του τέλους δεικτικό
Ύφαλος
Ξέρα
Ή γκρεμός

Όπως και να ’ναι
Εύσαρκοι αποχωριζόμαστε την οφθαλμαπάτη

Κόπασε ο άνεμος
Κλείσανε οι παρενθέσεις

Έξω άρχισε να βρέχει.

Γιάννης Αντιόχου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s