Nick Flynn… ένας νέος αμερικανός ποιητής


Nick Flynn

Πολλές φορές μέσα από το διαδίκτυο, θέλοντας να βρω κάποια βιβλία από τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία, όπως αυτό της Amazon ή το Barnes and Noble (δείτε τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις δίπλα στο Blogroll), ανακάλυψα και κάποια ποιητικά βιβλία νέων αμερικανών ή άγγλων ποιητών. Πολλοί τίτλοι μέσα σε αυτά τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία σου δίνουν τη δυνατότητα να φυλλομετρήσεις τα βιβλία, βλέποντας τα περιεχόμενα και διαβάζοντας κάποιες επιλογές από τις σελίδες των βιβλίων.

Έτσι θα είναι περισσότερο από δύο χρόνια που ανακάλυψα τον Nick Flynn, γνωστός πλέον αμερικανός ποιητής και πεζογράφος. Αγόρασα το ποιητικό του βιβλίο «Some Ether», έτος έκδοσης: 2000, GRAYWOLF PRESS, SAINT PAUL, MN, USA. Από το βιβλίο του Flynn χρησιμοποίησα μερικούς στίχους ως motto στο δεύτερο βιβλίο μου «Στη Γλώσσα Του» (εκδόσεις Γαβριηλίδης), τους οποίους βρήκα πολύ έξυπνους και βέβαια κρίνοντάς τους ποιητικά, οι στίχοι και τα ποιήματα του Nick Flynn ανήκουν στο είδος εκείνο της ποίησης που προτιμώ να διαβάζω «την εξομολογητική ποίηση».

Τότε είχα μεταφράσει κάποια από τα ποιήματά του που είχαν ενδιαφέρον και σήμερα ξεθάβωντάς τα από τα αρχεία μου σας τα παρουσιάζω, έτσι ώστε να πάρετε μια ιδέα για το τι γράφουν οι σημερινοί αμερικανοί ποιητές, το έργο των οποίων δεν περνά απαρατήρητο και ασχολίαστο από την κριτική.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία που προανέφερα, ενώ ο Nick Flynn διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Houston. Έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις και υποτροφίες και έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά περιοδικά των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η προσωπική του ιστοσελίδα βρίσκεται στη διεύθυνση: http://www.nickflynn.org 

Ορίστε λοιπόν δυο από τα ποιήματά του:

Φυσική Κινουμένων Σχεδίων, μέρος 1

Τα παιδιά κάτω των δέκα, λένε, θα πρέπει να γνωρίζουν
ότι το σύμπαν είναι ες αεί διαστελλόμενο,
αμείλικτα ωθώντας στο κενό, γαλαξίες

γινόμενα αβαθή από τους γαλαξίες, ολόκληρα

ηλιακά συστήματα καταρρέουν, όλο αυτό
πραγματοποιήθηκε στη σιωπή. Στα δέκα ακόμα μαθαίνουμε

τους κανόνες των κινουμένων σχεδίων,

ότι δηλαδή εάν ένας άνθρωπος ζωγραφίζει μια πόρτα σ’ έναν βράχο
μόνο αυτός μπορεί να περάσει διαμέσου της.
Οποιοσδήποτε άλλος προσπαθεί

θα συντριφτεί στο βράχο. Δεκάχρονα
θα πρέπει να συνδεθούν με φλεγόμενα σπίτια, ερείπια αυτοκινήτων,
πλοία που βυθίζονται – πεζές, χειροπιαστές

καταστροφές, αρένες

όπου μπορούν να γίνουν ήρωες. Μπορείς να τρέξεις
πίσω σ’ ένα φλεγόμενο σπίτι, τα καταβυθιζόμενα πλοία

έχουν ναυαγοσωστικές λέμβους, τα πυροσβεστικά οχήματα θα ‘ρθουνε
με τις σκάλες τους, εάν πηδήξεις

θα σωθείς. Ένα κοριτσάκι

βάζει το χέρι του στο καπό ενός σχολικού λεωφορείου
και οδηγεί κατά μήκος μιας πόλης από άμμο. Γνωρίζει
το ακριβές σημείο που θ’ ανατραπεί, σε ποιο σημείο
η γέφυρα θα υποχωρήσει, ποιος θα θελήσει να κολυμπήσει μ’ ασφάλεια
και ποιος θα τραβηχτεί από τους καρχαρίες κάτω. Θα μάθει

ότι εάν ένας άνθρωπος το σκάει στην κορυφή ενός γκρεμού
δεν θα πέσει

μέχρι ν’ αντιληφθεί το λάθος του.

                    -*-*-*-*-*-*

 Φυσική Κινουμένων Σχεδίων, μέρος 2

Χρόνια πριν, μόνη στο δωμάτιο της, η μητέρα μου έκανε
  μια τρύπα στον αέρα

κι εξαφανίστηκε. Η είδηση αναρτήθηκε και
  θορύβησε, ακολουθούμενη στενά από μια συγκλο-

νιστική σιωπή, ένα κουδούνισμα
  στ’ αυτιά. Σήμερα πιάνω ένα κομμάτι κιμωλία

και ζωγραφίζω μια πόρτα στον τοίχο. Σύμφωνα με τους κανόνες
  φυσικής των κινουμένων σχεδίων μόνο εγώ

μπορώ ν’ ανοίξω αυτή την πόρτα. Θέλω
  να ‘ρθει μαζί μου, όπως σ’ ένα όνειρο όντας νεκρός,

το μέγαρο γέμισε με κρεβάτια νοσοκομείου,
  ένα για τον καθένα που κάποτε γνώρισα. Αυτή η επιθυμία

μπορεί να είναι ένα κλουβί, ένα όνειρο που σταλάζει
  στο ξύπνημα, μέχρι να περιπλανηθώ σ’ αυτή την πόλη

σαν ένα μαδημένο επικήδειο τριαντάφυλλο. Μια φορά
  κι έναν καιρό, ας πούμε, η μητέρα μου βημάτισε

εντός της και κανείς
  δεν μπόρεσε να την ακολουθήσει. Περισσότερο από μια φορά

διαπραγματεύτηκα τούτο, μέχρι που μεταμορφώθηκε σε μια ιστορία
  η μετουσίωση της επιθυμίας,

Θα τ’ απαγγείλω όπως ποτέ δεν το ανέφερα σε κανέναν,
  και επειδή έτσι το αισθάνθηκα,

γιατί προσπάθησα να μην κλάψω μολονότι πάντα
  ήθελα, και ο ακροατής

πάντα θα με κρατούσε. Επάνω το νερό
  σε διοχετεύει μακριά, πίσω

στη γη, ή στο ποτάμι, μέσα από σωλήνες
  βαθιά κρυμμένους σ’ αυτούς τους τοίχους. Σου είπα την ιστορία

του πρώτου μαθήματος να γράψω το ίδιο μου τ’ όνομα, η κιμωλία
  ακατάληπτα γράφει στην πόρτα του γκαράζ μας,

έτσι που όταν η μητέρα μου την τράβηξε κάτω
  εμφανίσθηκα, όπως σε ταινία.

Nick Flynn

Some Ether

Graywolf Press, USA

Μετάφραση: Γιάννης Αντιόχου

 

Advertisements

2 thoughts on “Nick Flynn… ένας νέος αμερικανός ποιητής

  1. ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ
    (στην κυρία Ρωρερκάρ)

    Πόσο ζηλεύω αυτό το κύπελλό μου
    στου τραπεζιού μου που βυθάει τη σκόνη!
    Μια ηρεμία μέσα του απλώνει
    που έχω καιρό να δω στον εαυτό μου.

    Δεν ταξιδεύει όπως το μυαλό μου
    στο χαμογέλιο σου που όλα πληγώνει.
    Κι η σκέψη των ματιών σου δεν το λιώνει,
    ουτ’ η ιδέα του στρογγυλού σου ώμου.

    Πηλός κι εγώ πηλός κι η αφεντιά του.
    Μα τόσο ο πόνος μου για σε μετράει
    που μπαίγνιο μ’ έχει κάνει του θανάτου.

    Αυτός για σένα ο πόνος θα με φάει.
    Κι αυτό το κύπελλο, ως τραβάω κάτου,
    πάλι αδιάφορα θα με κοιτάει.

    Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s